انواع نوسانگرها (اوسیلاتورها)

نوسانگر یک اندیکاتور است که در بالا و پایین خط مرکزی و یا در محدوده ترازهای تنظیم شده خود در طی یک زمان مشخص نوسان می‌کند. نوسانگرها می‌توانند در سطوح نهایی ( اشباع خرید یا فروش برای مدت‌‌‌های مدیدی باقی بمانند اما نمی‌توانند به مدت طولانی دارای روند باشند. در مقابل، یک اوراق بهادار یا یک اندیکاتور تجمعی همانند حجم متوازن (OBV) می‌تواند با کاهش و افزایش پیوسته ارزشش در یک دوره زمانی دارای روند باشد.
همان گونه که نمودار مقایسه اندیکاتور صفحه بعد را مشاهده می‌کنید، حرکات نوسانگر و همچنین حرکات پایدار (روندها)، محدودتر می‌باشند که ربطی به مدت زمان ندارد. MACD در طی یک دوره ۲ ساله در بالا و پایین صفر نوسان کرده و ۱۸ بار خط صفر را لمس کرده است. همچنین بایستی توجه داشت که هر بار که MACD از تراز ۸۰+ عبور می‌کند، اندیکاتور به عقب باز می‌گردد. اگرچه MACD در دامنه خود محدوده‌‌‌های بالاتر و پایین تر ندارد، به نظر می‌رسد که حرکتش محدود باشد. از طرف دیگر، OBV از مارس
۲۰۰۳ یک روند صعودی را آغاز کرده و این روند به طور یکنواخت تا سال آینده نیز ادامه داشته است. حرکاتش محدود نبوده و روندهای بلند مدت نیز می‌توانند گسترش یابند.

اوسیلاتورها

انواع نوسانگرها

انواع مختلفی از نوسانگرها وجود دارد که برخی از آنها نیز به بیش از یک گروه تعلق دارند. نوسانگرها به دو دسته تقسیم می‌شوند: نوسانگرهای مرکزی که در بالا و پایین یک نقطه و یا خط مرکزی نوسان می‌کنند و نوسانگرهای نواری که بین محدوده اشباع خرید و فروش نوسان می‌کنند. معمولا نوسانگرهای مرکزی برای تجزیه و تحلیل جهت مومنتوم قیمت و نوسانگرهای نواری برای تشخیص سطوح اشباع خرید و فروش مناسب می‌باشند.

١) نوسانگرهای مرکزی

این دسته از نوسانگرها در بالا و پایین یک خط یا نقطه مرکزی نوسان می‌کنند. آنها برای تشخیص قدرت یا ضعف و یا جهت جنبش موجود در پشت یک حرکت مناسب می‌باشند. در بهترین حالت، جنبش مثبت (صعودی است و این زمانی است که بالای خط مرکزی اش معامله می‌شود و منفی (نزولی) است وقتی که در زیر خط مرکزی معامله می‌شود.
MACD نمونه ای از نوسانگرهای مرکزی است که در بالا و پایین صفر نوسان می‌کند. MACD تفاوت بین 1 EMA روزه و 26 EMA روزه یک سهام است. اگر در خط میانگین متحرک از هم دورتر شوند، عدد خوانده شده بیشتر می‌شود. اگرچه هیچ دامنه محدودی برای MACD وجود ندارد، اما به نظر نمی‌رسد که تفاوت‌‌‌های بسیار زیاد بین دو میانگین متحرک خیلی طول بکشد.

MACD

MACD یک نوسانگر منحصر به فرد است از آن جهت که دارای بخش‌‌‌های پیرو و همچنین بخش‌‌‌های پیشرو است. میانگین‌‌‌های متحرک، اندیکاتورهای پیرو هستند و در گروه تعقیب کننده روند و با پیرو قرار دارند. با این وجود، MACD با تفاوت گذاشتن بین میانگین‌‌‌های متحرک، جنبش و یا بخش‌‌‌های پیشرو را با هم ترکیب می‌کند. تفاوت بین میانگین‌‌‌های متحرک، نرخ تغییر را نشان می‌دهد. با اندازه گیری نرخ تغییر، MACD به صورت یک اندیکاتور پیشرو در می‌آید اما همچنان مقداری تأخیر وجود دارد. با ترکیب میانگین‌‌‌های متحرک و نرخ تغییر، MACD به عنوان نوسانگری منحصر به فرد در بین تمام نوسانگرها مطرح می‌شود.

ROC

نرخ تغییر (ROC) یک نوسانگر مرکزی است که بالا و پایین نقطه صفر نوسان می‌کند. همان گونه که از نامش پیداست، ROC درصد تغییر قیمت را در یک دوره زمانی (بازه زمانی اندازه می‌گیرد. برای مثال ROC ۲۰ روزه درصد تغییر قیمت را در طول ۲۰ روز قبل اندازه گیری می‌نماید. هر چه تفاوت بین قیمت رایج و قیمت ۲۰ روز پیش بیشتر باشد ارزش نوسانگر ROC بیشتر می‌شود. زمانی که اندیکاتور بالای صفر است، درصد تغییر قیمت مثبت بوده (صعودی) و زمانی که زیر صفر است این درصد منفی (نزولی) می‌باشد.

د نمودار نرخ تغییر

ROC همانند MACD، محدود به حدود بالایی و پایینی نیست. این مطلب در اکثر نوسانگرهای مرکزی مشترک می‌باشد بنابر این تشخیص شرایط اشباع خرید یا فروش در آنها با مشکل مواجه خواهد بود. نمودار ROC نشان می‌دهد که نواحی بالای ٪۲۰+ و پایین ٪۲۰- در منتهای الیه قرار دارد و به نظر نمی‌رسد که برای یک مدت طولانی نیز ادامه داشته باشد. به هر حال تنها روش اندازه گیری افراطی بودن ٪۲۰+ و ٪۲۰- از مشاهدات قبلی به دست می‌آید. همچنین این دو حد برای یک اوراق بهادار خاص بوده و ممکن است برای سایرین یکسان نباشد. نوسانگرهای نواری برای اندازه گیری سطوح اشباع خرید و فروش ابزارهای بهتری می‌باشند.

 

 

منبع: کتاب مرجع کامل تحلیل تکنیکال در بازارهای سرمایه نوشته دکتر علی محمدی

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می‌خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد: )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *