در این بخش الگوریتم های رمزنگاری کلید عمومی که کاربردهایشان در آینده اشاره خواهد شد، معرفی می شوند. اولین مورد، امضاهای کور هستند. اولین کاربرد آنها در پول نقد الکترونیکی دیوید چام بوده است. دومین مورد، به اشتراک گذاری رمز شامیر است. این رمز می تواند کلیدهای خصوصی مرتبط با یک آدرس بیت کوین را تقسیم کرده و این اطلاعات را در میان چندین شرکت کننده توزیع کند.

انواع الگوریتم های رمزنگاری

امضاهای کور

یک امضای کور رمزنگاری ابتدایی است که توسط دیوید جام در سال ۱۹۸۲ به عنوان مبنایی برای روش پرداخت ناشناس جدید، معرفی شد. دیوید چام تمثیلی برای امضاهای کور ارایه کرده است. فرض کنیم پاکت نامه ای داریم و در آن دو کاغذ یکی متن قرارداد و دیگری کاغذ کاربن است. پاکت، مهر و موم می شود و به سمت امضاکننده ارسال می شود. امضا کننده نمی تواند بدون شکستن مهر و موم ببيند متن قرارداد چیست و چه چیزی در داخل پاکت است. صاحب امضا، پاکت را امضا کرده و به لطف کاغذ کاربن، کاغذ قرارداد در داخل پاکت نیز امضا می شود. امضاکننده پاکت را به فرستنده باز پس فرستاده و او پاکت نامه را باز کرده و کاغذ قراردادی را که توسط کاربن امضا شده است به دست می آورد.

امضای کور را می توان با استفاده از روش های مختلف کلید عمومی ایجاد کرد. دیوید چام پیشنهاد داده است این کار با استفاده از طرح آر.اس.ای انجام شود. پیاده سازی های دیگری نیز همانند کسانی که بر مبنای روش تبادل کلید دیفی هلمن یا منحنی های بیضوی اقدام بدین کار کرده اند، امکان پذیر است.

در امضاهای کور امضاکننده نمی تواند پیام امضا زده شده را به کاربر متصل کند. کاربرد پیشنهادی برای امضاهای کور، سیستم های پرداخت غیرقابل ردیابی است. فن آوری امضاهای کور را می توان همچنین به سیستم های رأی گیری نیز اعمال کرد. شبیه به امضاهای آر.اس.ای، امضاهای کور نیز که از روش پیاده سازی مزبور به وجود آمده اند، از حملات جعل موجودیت رنج می برند. بخش رمزنگاری منحنی بیضوی را برای برخی از راه حل های ممکن مشاهده نمایید.

به اشتراک گذاری رمز شامیر

به اشتراک گذاری رمز شامیر، توسط شامیر در سال ۱۹۷۹ معرفی شده است. این روش الگوریتمی رمزنگاری شده است که رمزی را تقسیم می کند؛ یعنی یک عدد به چندین قسمت تقسیم شده و هر بخش به یکی از شرکت کنندگان در این روش داده می شود. رمز اصلی را می توان با همکاری شرکت کنندگان بازسازی نمود. الگوریتم می تواند ساختار یافته باشد. بنابراین زیر مجموعه ای از شرکت کنندگان نیاز است تا مجدد متن رمز اصلی را بازسازی نمایند.

روش به اشتراک گذاری رمز شامیر می تواند برای محافظت از کلیدی خصوصی در برابر نقض امنیت فیزیکی که بر روی حافظه های سرد ذخیره شده اند، مفید باشد. این روش می تواند جهت تقسیم کلید خصوصی و قرار دادن قطعات آن در حافظه های سرد، جداگانه مورد استفاده قرار گیرد. از این موضوع گاهی اوقات به نام پشتیبان های تکه تکه شده نام برده می شود. توجه داشته باشید که روش مشابه دیگر می تواند توسط تراکنش های چند امضایی انجام شود.

منبع: کتاب راهنمای بیت کوین نوشته پدرو فرانکو